Και όμως είναι ένας από τους πλέον διάσημους ποιητές του 20ου αιώνα, σίγουρα ο σημαντικότερος Χιλιανός, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1971.
Φυσικά μιλάω για τον Πάμπλο Νερούδα, που το ψευδώνυμό του δανείστηκε από τον μεγάλο Τσέχο ποιητή και συγγραφέα Γιαν Νερούντα.
Όπως και οι περισσότεροι μάλλον "γνώρισα" τον Νερούδα μέσα από την υπέροχη ταινία μυθοπλασίας ιl postino
που έχει βασιστεί στην νουβέλα του Αντόνιο Σκαρμέτα
Μια ταινία που συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους...
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία
κι ενώ μεν απ’ τα πέρατα με ακούς,
η φωνή μου εμένα δεν σε φτάνει.
Μου φαίνεται ακόμα ότι τα μάτια μου σε σκεπάζουν πετώντας
κι ότι ένα φιλί, μου φαίνεται,
στα χείλη σου τη σφαγίδα του βάνει.
Κι όπως τα πράγματα όλα ποτισμένα είναι από την ψυχή μου,
έτσι αναδύεσαι κι εσύ μέσ’ απ’ τα πράγματα,
ποτισμένη απ’ τη δική μου ψυχή.
Του ονείρου πεταλούδα, της ψυχής μου εσύ της μοιάζεις έτσι,
σαν όπως μοιάζεις και στη λέξη μελαγχολία, καθώς ηχεί.
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν ξενητειά.
Κι άμα κλαις μου αρέσεις,
απ’ την κούνια σου πεταλούδα μικρή μου εσύ.
Κι ενώ μεν απ’ τα πέρατα με ακούς,
η φωνή μου εμένα δεν μπορεί να σ’ αγγίξει:
Άσε με τώρα να βυθιστώ κι εγώ σωπαίνοντας
μες τη δική σου σιωπή.
Άσε με τώρα να σου μιλήσω κι εγώ με τη σιωπή
τη δικιά σου
που είναι απέρριτη σα δαχτυλίδι αρραβώνων
και που λάμπει σαν αστραπή.
Είσαι όμοια με την νύχτα, αγάπη μου,
η νύχτα που κατηφορίζει έναστρη.
Απόμακρη και τοσηδά και απ’ τα αστέρια φτιαγμένη
είναι η δικιά σου σιωπή.
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία.
Μακρινή κι απαρηγόρητη, σα να σε σκέπασε χώμα.
Μια λέξη μόνο αν πεις, ένα χαμόγελο – μου αρκεί
για να πανηγυρίσω που είσαι εδώ κοντά μου ακόμα.
(μτφ. Γ.Κεντρωτής)
και μια υπέροχη απαγγελία από τον Αndy Garcia επενδυμένη με την πανέμορφη μουσική του Louis Bacalov:
6 σχολίασαν:
Απιθανος Νερουντα!!
Δεν ηξερα το ονομα του :)
Η φωνη του Γκαρσια, εξισου υπεροχη!!
Φιλια Κωνσταντινε μου
Kατερίνα μου... ούτε εγώ το ήξερα αλλά δεν είναι πιο ...ψαρωτικό έτσι? :)
είχα βρει την απαγγελία του Garcia πολύ καιρό τώρα και έψαχνα ευκαιρία να το αναρτήσω ;)
χχχ
Ναι ναι :)
Εχει μερες που ειχα ερθει αλλα δεν ειχα σχολιασει. Και η αληθεια ειναι οτι οταν ειδα τον τιτλο νομιζα θα ειναι καποιος αγνωστος, ψαγμενος δικος σου αγαπημενος :):)
xxxxxxxxxxxxxxxxx
τωρα εγω τι να πω ..αγγιξες φλεβα..λατρευω τον Νερουντα απο μικρο παιδι αυτος ο Λορκα και ο Ελυαρ ηταν οι πρωτες μου αγαπες και ο μπαμπας μου ηθελε να με παει σε παιδοψυχολογο:::)))Οταν βεβαια ερωτευτηκα τον Καρυωτακη πηγε ο ιδιος σε νευρολογο χαχαχα!!!
ο Παμπλο Νερουδα ελεγε πως:
«Εχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ο,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Οσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι' αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ισως απ' αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές "Ποιητικές Πραμάτειες" που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης».
και πιστευω πως λιγοι ηταν τοσο γλαφυροι προσπαθωντας να εξηγησουν το τιποτα και το υποκειμενικο της ποιησης ...
http://www.youtube.com/watch?v=Q5EdJ7s7SFM&feature=related
Τάλι μου!
το "αργοπεθαίνει"... απίστευτο! κάπου,κάποτε το είχα κάνει ξεχωριστή ανάρτηση... νομίζω!
Λένε ότι ο Νερούδα πήρε το επώνυμο από τον Τσέχο Γιαν Νερούντα και το όνομα από τον Πωλ Ελυάρ!
Άλλο κόλλημα και δικό μου ο Ελυάρ! Και ο Λόρκα ασφαλώς και ο Καρυωτάκης. Τεσπά, κι εμένα για παιδοψυχολόγο με είχε ο πατέρας μου με τέτοια που διάβαζα!!!
Βρε μήπως να οργανώσουμε βραδιές ανάγνωσεις ποίησης?
χχχχ
Post a Comment